Η αγάπη του για τα σύγχρονα υλικά, τη μελέτη φωτισμού, και τη δύναμή του να μεταμορφώνει τον χώρο καλλιεργήθηκε σε μια εποχή κατά την οποία ο κόσμος της τέχνης διερευνούσε τη χρηστική διάσταση του έργου, γεφυρώνοντας την καλλιτεχνική έκφραση με την πρακτική εφαρμογή. Στα μουσεία μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης διεθνώς, χρηστικά αντικείμενα σπουδαίων σχεδιαστών κατέχουν πρίοπτη θέση δίπλα σε πίνακες, σχέδια και γλυπτά. Δημιουργοί όπως ο Joe Colombo, ο Le Corbusier και ο Philippe Starck απολαμβάνουν δικαίως την αναγνώριση του κοινού. Τα έργα τους βρίσκουν τη θέση τους στην καθημερινότητά μας, δίνοντας στους χώρους όπου ζούμε άνεση, αμορφιά και χαρακτήρα.

Οι περιπέτειες του Μάρκου ξεκίνησαν τη στιγμή που κατέστησε σαφές στον εαυτό του και στους γονείς του ότι η οικογενειακή επιχείρηση δεν θα αποτελούσε πλέον μέρος της ζωής του. «Δώστε μου απλώς μια αποθήκη και δέκα φωτιστικά», είπε, και σύντομα μετακόμισε στον Πειραιά, σε έναν κήπο με το σλόγκαν «Ελάτε να μιλήσουμε για τον φωτισμό σας». Η τύχη ακολουθεί και ανταμείβει τους τολμηρούς, ειδικά όταν διαθέτουν ταλέντο· πέντε χρόνια αργότερα, ο Μάρκος Βουζουνεράκης «φώτισε» όσους του έδειξαν εμπιστοσύνη. Η πρώτη του επιτυχημένη μελέτη φωτισμού ήταν ο ιστός του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος!

Το 2005, μετέφερε την επιχείρησή του στην καρδιά της Κηφισιάς. Εκεί διαμόρφωσε, με την προσωπική του αισθητική, έναν χώρο αφιερομένο στο φως και το design, δίνοντας μόνιμη στέγη στο όνειρό του: τη συνάντηση των εικαστικών τεχνών, με τον σχεδιασμό και το φως. Στη φωτεινή του γκαλερί, διαφορετικά έργα συνυπάρχουν και συνομιλούς με ξεχωριστή αρμονία. Ανάμεσά τους, τα ICON™ εικαστικά αντικείμενα που ο ίδιος εμπνεύστηκε και σχεδίασε. Κατασκευές από γυαλί, χάλυβα και ακρυλικό, που αναδεικνύουν τα έργα τέχνης που φιλοξενούν, περιβάλλοτάς τα με μια άυλη φωτεινή αύρα.

«Πέρα από τις σπουδές μου, το πραγματικό μου σχολείο ήταν οι μεγάλες εκθέσεις design και η παρακολούθηση της δουλειάς διεθνών οίκων που δημιουργούν χρηστικά αντικείμενα», λέει ο Μάρκος Βουζουνεράκης. «Με ενδιέφερε η εξέλιξή τους στον χρόνο, ο τρόπος με τον οποίο επαναπροσδιορίζονται. Κάθε σχεδιαστής έχει τη δική του γλώσσα, τον δικό του τρόπο να συνδέει τη μορφή με τη λειτουργία. Εμένα με γοήτευε κυρίως η ίδια η φύση του φωτός. Γι’ αυτό και ο θεατρικό φωτισμός υπήρξε για μένα πολύτιμη πηγή γνώσης: η σκηνογραφική ανάδειξη ενός αντικειμένου, η θέση του μέσα στον χώρο, ο τρόπος με τον οποίο το φως προσελκύει και κατευθύνει το βλέμμα. Το φως έχει τη δύναμη να γεννά συναισθήματα, να δημιουργεί ευχάριστες εντάσεις, να προσδίδει δραματικότητα.

Το φως είναι φιλικό προς τον άνθρωπο, είναι συντροφιά. Διευρύνει τον χώρο, ενώ το σκοτάδι τον περιορίζει, καθιστώντας τον ασφυκτικό. Μελέτησα λοιπόν τους τρόπους με τους οποίους σπουδαίοι δημιουργοί αξιοποιούν το φως. Αυτή η αναζήτηση, μαζί με το πάθος μου για τη ζωγραφική, γέννησε την ιδέα του ICON™: μιας δημιουργίας που συνδυάζει τη ζωγραφική σύνθεση με το βιομηχανικό προϊόν.

Επέλεξα μια μορφή που βασίζεται στην εμπειρία, μια μορφή που εδώ και καιρό αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς μας: το εξώφυλλο ενός δίσκου βινυλίου. Το μάτι έχει τις δικές του συνήθειες και, ως εκ τούτου, αναζητά μορφές και μεγέθη που έχει ξαναδεί· γι’ αυτό και το χρησιμοποίησα ως βάση για μια πρωτότυπη καλλιτεχνική σύνθεση.

Στο ICON™, τα έργα τέχνης τοποθετούνται πάνω σε μεταλλική επιφάνεια και περικλείονται σε ένα διάφανο κουτί από plexiglass. Η απόσταση του plexiglass από το έργο, σε συνδυασμό με τη λάμψη, δημιουργεί βάθος, προσδίδοντας στη σύνθεση μια τρίτη διάσταση. Το φως που διαχέεται από την πίσω πλευρά «ζωντανεύει» τα χρώματα του έργου και χαρίζει στο έργο μια λάμψη.

Το ICON™ φέρνει τη ζωγραφική πιο κοντά στην καθημερινή ζωή. Είναι μια πρόταση και συγχρόνως μια πρόσκληση προς τους καλλιτέχνες να δημιουργήσουν έργα ειδικά γι' αυτό. Τους προσφέρει ένα διαφορετικό πεδίο έκφρασης, με πιο διακοσμητικό χαρακτήρα, ίσως πιο προσιτό, αλλά εξίσου γοητευτικό. Κάθε έργο διατηρεί την αυτοτέλειά του. Το σχετικά μικρό του μέγεθος, ωστόσο, επιτρέπει στον συλλέκτη να αποκτήσει περισσότερο ICON™ και να τα συνδυάσει ελεύθερα, διαμορφώνοντας τη δική του σύνθεση στον χώρο. Έτσι, συμμετέχει και ο ίδιος στη διαμόρφωση του τελικού αισθητικού αποτελέσματος.

Είχα την τύχη να δω καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως η VASSILIKI, ο Γιώργος Ζονγολόπουλος, ο Άγγελος Αντωνόπουλος, ο Γρηγόρης Λάγος, η Παρασκευή Γαρδέλη να ανταποκρίνονται αυθόρμητα στην ιδέα, δημιουργώντας ορισμένα από τα πρώτα έργα που πήραν μορφή μέσα από το ICON™. Ο Δημήτρης Μυτάρας, ο Αχιλλέας Χριστίδης, ο Harry Lampert κ.ά. συγκαταλέγονται επίσης στους δημιουργούς που φιλοτέχνησαν έργα για το ICON™. Μέσα από τη συνάτησή τους με το φως, τα έργα αποκτούν μια νέα εκφραστική διάσταση, μια ιδιαίτερη λάμψη και μια γοητευτική αίσθηση σύγχρονης δημιουργίας».
.